عمل آوردن بتن سازه :

فرایندی است که طی آن از افت رطوبت بتن جلوگیری شده و دمای بتن در وضعیت رضایتبخشی حفظ  می شود . عمل آوردن بتن تأثیری بسزا روی ویژگیهای بتن سخت شده ، از جمله کاهش نفوذپذیری و مقاومت در برابر یخ زدن و آب شدن دارد . عمل آوردن باید بلافاصله پس از تراکم بتن آغاز شود تا بتن را از گزند عوامل زیانبار محافظت نماید. 

عمل آوردن از مفاهیم سه گانه زیر تشکیل یافته است:

الف :مراقبت به مجموعه تدابیری گفته می شود که باعث شود سیمان موجود در بتن به مدت کافی مرطوب نگه داشته شود ، به طوری که حداکثر میزان آبگیری آن چه در لایه های سطحی

دانه ها و چه در حجم آنها صورت پذیرد.

ب :محافظت به مجموعه تدابیری اطلاق می شود که مانع اثر نامطلوب عوامل بیرونی ، مانند شسته شدن به وسیله باران یا آب جاری، سرد شدن سریع یا یخبندان، لرزش، ضربه و مشابه

آنها، بر روی بتن جوان می شوند.

پ :پروراندن بتن، که تسریع گرفتن و سخت شدن آن به کمک حرارت می باشد.

عبور و مرور کارگران بر روی قطعات بتنی تازه ریخته شده ، حداقل تا ۲۴ ساعت بعد از اتمام بتن ریزی، به هیچ وجه مجاز نیست ، پیمانکار باید تدابیر لازم را در این موارد برای عبور و مرور

کارگران فراهم نماید.